Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Φοβίες............


Η φοβία , τις περισσότερες φορές , είναι μια γενικευμένη μορφή άγχους .
Με τον όρο φοβία δηλώνεται ο φόβος ενός ατόμου, ο οποίος συνεχίζει να υφίσταται, παρ' όλο που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει αληθινός κίνδυνος.
Υπάρχουν πολλά είδη φοβίας όπως η αγοροφοβία, δηλαδή ο φόβος πολυσύχναστων χώρων , η κοινωνική φοβία δηλαδή ο φόβος της επίκρισης από τους άλλους , η ξενοφοβία , η  ακροφοβία  δηλαδή ο φόβος του  να βρίσκεσαι σε ψηλά σημεία , η φοβία για τα ζώα , η φοβία για τα μέσα μαζικής μεταφοράς , η κλειστοφοβία , η νοσοφοβία, φοβία για το αίμα , τις ενέσεις ,την άσπρη μπλούζα και..... και ...... και.....
Σε κάθε είδος φοβίας το άτομο μπορεί να πάθει κρίση και να μην καταλαβαίνει τι γίνεται γύρω του.

Η δική μου φοβία - σε σχέση  με το μπλογκ - ήταν να κάνω ανάρτηση και να μην μου ανεβάζει ο blogger άλλες φωτογραφίες.
Γελάτε;
Πόσες από εσάς το έχετε ήδη πάθει;
Ήδη γράφοντας την ανάρτηση αυτή , έμαθα ότι το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και τρεις άλλες μπλογκογειτόνισσες.
Θυμάμαι - πριν από λίγο καιρό - εκείνο το  mail της   Marie Anne που ζητούσε βοήθεια...........θυμάμαι ακόμη την απάντηση που της είχα δώσει ότι : " πολύ φοβάμαι ότι κάποια ημέρα θα είμαι και εγώ στην θέση σου "
Γιατί ανέβαζα τις φωτογραφίες χωρίς να τους αλλάξω μέγεθος και να τις μικρύνω.
Και επειδή ο σοφός λαός μας πολύ σωστά λέει ότι : " παθαίνουμε ότι φοβόμαστε "..........
ήρθε και μένα η ώρα μου.

Θέλησα να κάνω ανάρτηση και να σας δείξω τους υπόλοιπους φλοιούς ευκαλύπτου που τους έφτιαξα με Χριστουγεννιάτικα θέματα . αλλά  δεν μπορούσα να ανεβάσω φωτογραφίες.
Επειδή δεν είχα χρόνο να κάτσω να μικρύνω και να αντικαταστήσω τις φωτογραφίες , έφτασα στο σημείο να σκεφτώ να κάνω ανάρτηση και να σας αποχαιρετήσω γι αυτόν τον χρόνο , μέχρι να μου δοθεί η ευκαιρία να αποκαταστήσω την ....βλάβη.
Ψάχνοντας και προσπαθώντας , στάθηκα τυχερή - δεν ξέρω μέχρι πότε θα κρατήσει η τύχη του ατζαμή - κατάφερα να μικρύνω τις φωτογραφίες μέσα από το windows live χωρίς να χρειαστεί να αντικαταστήσω τις φωτογραφίες της  κάθε ανάρτησης .

Να λοιπόν τα πρώτα μου Χριστουγεννιάτικα :
Decoupage  σε φλοιούς ευκαλύπτου με χαρτοπετσέτα .







Και μια συμβουλή σε όσες θελήσουν του χρόνου να ...... μαδήσουν ευκαλύπτους :
Ιούλιος και Αύγουστος είναι οι πιο κατάλληλοι μήνες , γιατί αργότερα ο φλοιός σκληραίνει , στρίβει , αλλά και χωρίζεται σε λωρίδες και είναι δύσκολο να βρεις μεγάλα κομμάτια.

Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012

Ένα άλλο παζάρι, Πειραιώτικο αυτή την φορά.


Λέγομαι Κάτια Περιστεράκη και ασχολούμαι ερασιτεχνικά με διάφορες κατασκευές, ως επί το πλείστον σκουριές και ό,τι βγάζει η θάλασσα. Κάπως έτσι γνώρισα και την δική σας δραστηριότητα μέσα από το Διαδίκτυο. 
Στην ιστοσελίδα σας απευθύνομαι ως πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων του 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Πειραιά. 
Στο σχολείο μας φοιτούν 56 παιδιά ( τα περισσότερα στο φάσμα του αυτισμού και της νοητικής υστέρησης) από οικόγένειες με περιορισμένους πόρους, ενώ κάποιες από αυτές, μάλιστα, ζουν στα όρια της ανέχειας, τρεφόμενες από συσσίτια.
Ο Σύλλογος, στο πλαίσιο της ανάπτυξης δεσμών αλληλεγγύης στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, δεν περιορίζεται στον απλό ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ γονέων και Πολιτείας, αλλά προσπαθεί να συμπαρασταθεί στις ιδιαίτερα δοκιμαζόμενες εφέτος οικογένειες με κάθε τρόπο. 
Με στόχο να βοηθηθούν όσο το δυνατό περισσότεροι άνθρωποι και, ιδιαίτερα, παιδιά ΑΜΕΑ που έχουν ανάγκη, θα ήθελα να σας παρακαλέσω αν μπορείτε να μας προσφέρετε μικρές κατασκευές, οι οποίες θα διατεθούν στις 13 και 14 Δεκεμβρίου, στο μπαζάρ που οργανώνουμε στο χώρο του σχολείου μας, με σκοπό την ενίσχυση των πενιχρών οικονομικών του Συλλόγου. 
Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την συνεργασία και παραμένω στη διάθεσή σας.

Αυτό είναι  mail που μου έστειλε η   Ρένα   και μου ανέθεσε να βρω την διεύθυνση του σχολείου γιατί  εκείνη δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με την ηλεκτρονική διεύθυνση , που της είχε στείλει η κυρία Περιστεράκη.
Βρήκα την διευθύνση του σχολείου , μου έδωσαν το τηλέφωνο της κυρίας Περιστεράκη.
Μίλησα μαζί της και μου είπε ότι για πρώτη φορά διοργανώνεται παζάρι στο σχολείο μαζί  με μια παράσταση .
Νομίζω ότι προλαβαίνουμε να στείλουμε κάποια κατασκευή μας και σε αυτό το παζάρι .
Και αν δεν μπορούν οι μακρινές μπλόγκερς .........υπάρχουν αρκετές κοντινές .......και ακόμη πιο κοντινές .........τις  Πειραιώτισσες εννοώ.

Η διεύθυνση που μπορείτε να στείλετε τις κατασκευές σας είναι:

1ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Πειραιά
Για τον σύλλογο γονέων
ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ  95
18542
ΠΕΙΡΑΙΑΣ



Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012

Ίδιο χαρτί..........διαφορετικά σχήματα και μεγέθη.


Σας το έχω ξαναπεί ότι όταν μου αρέσει ένα χαρτί το χρησιμοποιώ ξανά και ξανά .
Δεν με κουράζει  γιατί άλλη εφαρμογή και ενσωμάτωση έχει σε ένα κουτί, άλλη σε  καμβά και άλλη σε μπουκάλι.





Κουτί με κουτί διαφέρει και το ίδιο μπουκάλι με μπουκάλι .




Και όταν το γυαλί του μπουκαλιού είναι χρωματιστό, το κρακελέ .....ενδείκνυται .





Υ.Γ Και μην υποθέσετε ότι επειδή βλέπετε πολλά .....σωσίβια   ότι δεν ξέρω καλό κολύμπι .
       Ένα διάλειμμα κάνω και μετά θα συνεχίσω χωρίς σωσίβιο , χωρίς μπρατσάκια , με απλωτές  και
       ........... στα άπατα !!!!


Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012

Μπουκάλια ........ ξανά


Καιρό έχω να σας δείξω μπουκάλια.
Όχι ότι σταμάτησα να φτιάχνω ή σταμάτησαν να με τροφοδοτούν   
οι ....προμηθευτές μου.

Τα μπουκάλια είναι το "σωσίβιο" μου.
Τα φτιάχνω όποτε έχω χρόνο και τ΄αφήνω για ώρα ανάγκης , να καλύπτουν κενά.
Όπως τώρα αυτή την εποχή , που πρέπει να γίνουν κάποιες δουλειές στο σπίτι και εγώ δεν έχω τον χρόνο να ασχοληθώ με το decoupage.
Δείτε μερικά από αυτά .









Περασμένα με gesso και βαμμένα με ακρυλικό χρώμα , decoupage με ριζόχαρτο , χαρτί  και χαρτομάντηλο και ενσωμάτωση με πατίνες.
Τα μπουκάλια που το γυαλί τους ήταν καφέ ή πράσινο τα έκανα κρακελέ.








Κάποια μπορεί να νομίζετε ότι τα έχετε ξαναδεί .
Αυτό αφορά  το θέμα, γιατί το σχήμα του μπουκαλιού είναι διαφορετικό .
Όχι ότι δεν γίνονται και ....επαναλήψεις .
Όταν το θέμα  γίνεται  "μέρος "του μπουκαλιού , το ξαναφτιάχνεις και το ξαναφτιάχνεις έως ότου σου τελειώσει το χαρτί ή τα μπουκάλια .
Όπως το μπουκάλι με το τσαμπί σταφυλιού .

Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012

Γλυκό κατά παραγγελία........

Σήμερα δεν έχει μάθημα γνώσεων.
Σήμερα έχει γλυκό  και βραβεία .
Γλυκό έχω καιρό να σας κεράσω. 
Βραβείο , σάς έδειξα στην προηγούμενη ανάρτηση , αλλά εν τω μεταξύ , έλαβα και άλλα δυο και είπα να μην τα αφήσω να μπαγιατέψουν .

Ας ξεκινήσω με το κέρασμα .
Ροξάκια μου ζήτησε ο γιος μου . Για να κυριολεκτώ ,δεν  τα ζήτησε , απλά μου ανέφερε ότι πηγαίνοντας να ψωνίσει είδε μπροστά του ροξάκια , τα λιγουρεύτηκε , αγόρασε για να του φύγει η λιγούρα , αλλά διαπίστωσε ότι καμιά σχέση δεν είχαν με αυτά της μαμάς .
Και για να του φτιάξω την άσχημη γεύση που του άφησαν τα αγοραστά , έσπευσα να αγοράσω τα υλικά και ........ ιδού τα ροξάκια. 

 Υλικά για την ζύμη
120γρ. μαγιά νωπή
λίγο αλάτι
1 ποτήρι του νερού σπορέλαιο
1 ποτήρι του νερού γάλα χλιαρό
4 αυγά
ξύσμα από ένα λεμόνι
1 φακελάκι μπέκιν
1/2 φλυτζ. τσαγιού καρύδια χοντροκομμένα
3-4 κουταλιές κακάο
1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Για το σιρόπι
1 κιλό ζάχαρη
1 λίτρο νερό
2-3 βανίλιες


Σε μια λεκάνη βάζουμε  αρκετό από το αλεύρι , κάνουμε μια λακουβίτσα και ρίχνουμε το χλιαρό γάλα , το αλάτι , την μαγιά και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί η μαγιά.


Χτυπάμε για λίγο - στο μούλτι - το σπορέλαιο και τα αυγά.

Αδειάζουμε το μείγμα των αυγών στο μείγμα του αλευριού, προσθέτουμε και το ξύσμα λεμονιού.
Αρχίζουμε να ζυμώνουμε προσθέτοντας το μπέκιν και τόσο από το υπόλοιπο αλεύρι , όσο να έχουμε ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια μας.
Χωρίζουμε την ζύμη σε 4 μπάλες.


Στο ένα από τα 4 κομμάτια ζύμης , προσθέτουμε  το κακάο και τα καρύδια και αν χρειαστεί και λίγο γάλα  .  Ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε πάλι μια ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια.


Χωρίζουμε αυτό το κομμάτι σε 3 μπάλες και έτσι έχουμε
3 μεγάλα κομμάτια άσπρης ζύμης και 3 κομμάτια καφέ ζύμης.



Με την βοήθεια του πλάστη, ανοίγουμε το άσπρο κομμάτι ζύμης , σε χοντρού πάχους παραλληλόγραμμο σχήμα .
Πλάθουμε το καφέ κομμάτι ζύμης σε κορδόνι στο μήκος του παραλληλόγραμμου, το τοποθετούμε στην μια άκρη του και τυλίγουμε σε ρολό , κυλώντας το λίγο , να κλείσει αλλά και να μακρύνει .

Το ίδιο κάνουμε και με τα άλλα κομμάτια της άσπρης και καφέ ζύμης.
Μετά, με ένα κοφτερό μαχαίρι κόβουμε το κάθε ρολό σε φέτες , πάχους - περίπου - ενός δαχτύλου και τις τοποθετούμε σε ταψί που έχουμε στρώσει λαδόκολλα . Αν χρειαστεί, πατάμε λίγο την κάθε φέτα με τα δάχτυλα για να πλατύνει.

Ψήνουμε στους 180 βαθμούς - στις αντιστάσεις - έως ότου ροδίσουν .

Βράζουμε τα υλικά του σιροπιού για 3-4 λεπτά και περιχύνουμε με το καυτό σιρόπι τα κρύα ροξάκια.
Μετά από καμιά ώρα περίπου τα τουμπάρουμε για να  "πιει " και η άλλη πλευρά σιρόπι.
Το κάθε ρολό βγάζει περίπου 25 φέτες.


Μην φοβηθείτε ότι είναι μεγάλη δόση  και τα κομμάτια πολλά ,  γιατί  αν αρχίσεις να τρως  ....ένα δεν σου φτάνει!!!!!

Ήρθε η σειρά των βραβείων.


Από την  Μιράντα   και τον ....κήπο της



Μια τιιμητική διάκριση για το σπιτάκι μου από την   Marilise   - Κάτια  , ως το βραβείο της εβδομάδας .

Επίσης η  Σοφία  συμπλήρωσε 100 αναγνώστες και τους χαρίζει αυτό το  βραβείο , μαζί ένα "ευχαριστώ" , που όπως λέει και η ίδια : "Ειναι λιγο για να σας εκφρασω τα συναισθηματα που μου γεννηθηκαν μαζι με το blog μου!!!!!!! "
Σοφάκι, σύντομα να τους χιλιάσεις τους αναγνώστες σου .