Ο Ναός του Ποσειδώνα .........

Έχετε παρατηρήσει τις τοποθεσίες που είναι χτισμένα τα περισσότερα μοναστήρια;
Είναι οι καλύτερες και με την ομορφότερη θέα .
Το ίδιο και οι αρχαίοι ναοί .
Στην πίσω μεριά του Πόρου σε μια ειδυλλιακή τοποθεσία .................

.........από αριστερά να βλέπεις την χερσόνησο των Μεθάνων .........

..................και απο δεξιά την Αίγινα και τον Πειραιά , βρίσκεται ο ναός του Ποσειδώνα .

Την ημέρα που τράβηξα τις φωτογραφίες , ήταν μια από τις ημέρες με τον πολύ αέρα , ο ορίζοντας ήταν θολός και δεν υπήρχε καλή ορατότητα.

Από το καλοκαίρι ήθελα να τραβήξω κάποιες φωτογραφίες για να σας τις δείξω , αλλά ο χώρος φυλασσόταν και έκλεινε στις 5 ή 6 το απόγευμα - δεν θυμάμαι ακριβώς - και με την ζέστη που επικρατούσε ......

Τώρα μέσα στο καταχείμωνο , ο τόπος ήταν αφύλακτος , η πόρτα ήταν όχι μόνο ανοιχτή  αλλά και στερεωμένη με αλυσίδα για να μην κλείσει , δυστυχώς δεν τράβηξα φωτογραφία , δια του λόγου το αληθές . 
Αυτά μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν .Το καλοκαίρι που το νησί σφύζει από Έλληνες και ξένους παραθεριστές , ο αρχαιολογικός χώρος έχει ωράριο .

Συνεχίζω.......

Εδώ βλέπετε - σύμφωνα με τις μελέτες πως ήταν ο χώρος .

Στο χώρο του Ιερού του Ποσειδώνα δεν υπήρχε μόνο ο ναός - πασίγνωστος στην κλασσική αρχαιότητα -  αλλά και ένα ολόκληρο σύμπλεγμα από βοηθητικά και άλλα κτίρια, τα οποία τον πλαισίωναν. 

Είναι ξεκάθαρο ότι δεν επρόκειτο για ένα ξεκομμένο ναό, αλλά για ένα ολόκληρο λατρευτικό συγκρότημα, με πολλά βοηθητικά κτήρια, στοές, βουλευτήριο, αλλά και μια πόλη η οποία αναπτύχθηκε πλάι του. 

Κάτι τέτοιο ήταν σε συμφωνία με τις αρχαίες πηγές, που θέλουν το Ιερό ως έδρα μιας σημαντικής αμφικτυονίας, δηλαδή μιας θρησκευτικής ομοσπονδίας πόλεων.

Εκεί όπου δεν υπήρχαν ερείπια του ναού η γη ήταν γεμάτη κρεμμύδες και ανεμώνες .

Και ανάμεσα στα τριφύλλια , να  ένα μανιτάρι, το μοναδικό  στον γύρω  χώρο.

Στις 26 Μαίου 2012 , στον χώρο του ναού του Ποσειδώνα  , έγιναν από το Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών , τα αποκαλυπτήρια μιας αναθηματικής πλάκας  στην μνήμη της Σουηδής αρχαιολόγου Berit Wells  .

Η Berit  από το 1997 εως το 2009 - που πέθανε αιφνίδια - υπήρξε διευθύντρια του Ερευνητικού Προγράμματος  και είχε την ευθύνη για τις ανασκαφές στον ναό του Ποσειδώνα , αλλά και την επιστημονική αξιολόγηση και προβολή των ερευνών . 

Στον ναό του Ποσειδώνα έβαλε τέλος στην ζωή του ο Δημοσθένης .

Ο Δημοσθένης ,  θεωρείται ο σημαντικότερος ρήτορας της αρχαιότητας και όλων των εποχών .
Μικρός ακόμη , έχασε τον πατέρα του και οι κηδεμόνες του καταχράστηκαν την πατρική περιουσία  .
Άσχημος και καχεκτικός στο σώμα , τραυλός στην γλώσσα με άτονη αναπνοή , δεν μπορούσε να απαγγείλει απνευστί ούτε έναν ολόκληρο στίχο .
Κατόρθωσε όμως παρ ΄ όλα τα φυσικά του ελαττώματα να  εξελιχθεί σε έναν δεινό ρήτορα . 

Με τους απαράμιλλους λόγους του κατόρθωσε να παρασύρει τους Αθηναίους να πολεμήσουν εναντίον του Φιλίππου , βασιλιά της Μακεδονίας ,  αν και στον πόλεμο αυτό πολέμησε κι ο ίδιος στη Χαιρώνεια  , ως απλός στρατιώτης. 
Έπειτα από το θάνατο του Φιλίππου, ο Δημοσθένης εξακολούθησε τον αγώνα του και εναντίον του Αλεξάνδρου .
Φεύγει εξόριστος από την Αθήνα, γιατί αποδείχτηκε ότι είχε δωροδοκηθεί, με " άρπαλα χρήματα " στην πρόθεση να βοηθήσει τον μεγαλύτερο καταχραστή της αρχαιότητας - στρατηγό του Αλεξάνδρου -  τον Άρπαλο , να δραπετεύσει. 
Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι Αθηναίοι ,  με ψήφισμά τους τον ανακάλεσαν πανηγυρικά από την εξορία, η ελευθερία του όμως αυτή δεν κράτησε για πολύ, γιατί αναγκάστηκε ξανά να φύγει ύστερα από την εμπλοκή του στην αποτυχημένη επανάσταση που έγινε τότε κατά των Μακεδόνων. 
Οι στρατιώτες του Αντίπατρου -στρατηγού και ενός από τους διαδόχους του Αλεξάνδρου - τον κυνήγησαν και τον βρήκαν στο ναό του Ποσειδώνα στην Καλαβρία, το πίσω ορεινό τμήμα του Πόρου. 
Για να μην τον πιάσουν, ήπιε δηλητήριο .
Σαράντα χρόνια μετά τον θάνατό του , οι Αθηναίοι του έστησαν χάλκινο ανδριάντα στην αγορά . 


πηγές : http://www.mousa.gr
             http://el.wikipedia.org
          http://www.porosnews.gr

Στον Πόρο υπάρχει προτομή του Δημοσθένη , στημένη σε ένα σταυροδρόμι .
Πίσω από την προτομή υπάρχει ταμπέλα που σε καθοδηγεί ποιόν δρόμο να πάρεις , για να πας στον ναό του Ποσειδώνα.

Ξεπληρώνω το χρέος μου .
Σας χρωστάω μια απάντηση.......

Αυτός είναι ο πατατομικρούλης της προ - προηγούμενης ανάρτησης .
Επειδή υπάρχουν πολλές στην γειτονιά που δεν κρατάνε μυστικό , τον μαρτύρησαν .

Ήταν μέρος μιας μικρής σοδειάς από πατάτες .
Κατά καιρούς έχω φυτέψει στις γλάστρες μελιτζάνες , τομάτες , πιπεριές .
Πατάτες φύτεψα πρώτη φορά.
Είναι άλλο να βλέπεις έναν καρπό να μεγαλώνει και άλλο να σκάβεις με τα χέρια το χώμα και να ανακαλύπτεις τις πατάτες.

Και για να μην ξεχνιόμαστε........

Περί μικροβίων ο λόγος .

Παρά μία.......εκατό

Κατά καιρούς μαζεύονται πολλά αντικείμενα  χρήσιμα και μη , που αποθηκεύονται  σε κουτιά ή καταλαμβάνουν καρέκλες , τραπέζια και γωνίτσες .
Μην γελάτε ;
Εσείς δεν το έχετε κάνει ποτέ αυτό ;
Τα έχετε όλα βαλμένα σε τάξη , ε ;
Καλά , σας πιστεύω .

Είχα λοιπόν και εγώ μαζεμένες κάτι πέτρες .
Μικρές και μεγάλες.
Είπα να πιάσω τις μικρές , να φύγουν τα " ψιλολόγια " από την μέση .
Λίγες από αυτές ήταν λευκές.
Οι περισσότερες είχαν σκούρο χρώμα ή ήταν πιτσιλωτές .
Τις έπλυνα όλες .
Τις λευκές τις άφησα όπως ήταν .
Τις άλλες  , τις πέρασα ένα χέρι αστάρι άσπρο και τις άφησα να στεγνώσουν .

Μετά άρχισε το πιο ευχάριστο αλλά και δύσκολο κομμάτι .
Σκάλισα όλα τα ριζόχαρτα και τις χαρτοπετσέτες για να βρω θέματα σε μικρό μέγεθος .
Τα κόλλησα και αφού στέγνωσε η κόλλα , πέρασα τις πέτρες με δυό χέρια βερνίκι και από την καλή αλλά και από την ανάποδη μεριά .
Και φυσικά.....τις υπέγραψα.

Να η πρώτη πέτρα.....
Ένα τοπίο .

Να και η δεύτερη....
Ένας μάγειρας .

Η τρίτη και η τέταρτη......
Λουλούδια .

Η πέμπτη είναι μια φραουλίτσα.

Μα γιατί να ταλαιπωρούμαι και να ταλαιπωρώ και σας ;

Ας σας τις δείξω όλες μαζί .........

Ψαράκια, λουλούδια, κουμπιά , τούρτες........

Παρά μία .......... εκατό .
Σαν ένα αυγό ,  η μεγαλύτερη ...
Στο μέγεθος του νυχιού , η μικρότερη........

Και για μην ξεχνάμε .....τα μικρόβια..........

Γίνονται πάρα πολύ εύκολα και γρήγορα ................
Γίνονται και με δυο χρώματα ...............
Γίνονται καρφίτσες και στολίζουν μπλούζες σκούφους κορδέλες για τα μαλλιά .......  γιατί όχι και κουρτίνες .
Οι κεραίες τους μπορεί να γίνουν με λεπτό συρματάκι και στις άκρες τους να μπουν χαντρούλες .

Μικρόβια...πολλά μικρόβια.......

Τι παλιόκαιρος είναι αυτός !!!
Νοτιάς , υγρασία , ατμόσφαιρα γεμάτη σκόνη από την Σαχάρα.
Βάζεις κάτι παραπάνω, ζεσταίνεσαι και ιδρώνεις .
Φοράς κάτι ελαφρύτερο , την αρπάζεις πριν καλά καλά το καταλάβεις .
Επόμενο είναι βασιλεύουν οι ... ιώσεις .

Επώασης και μικροβίων λοιπόν......συνέχεια .
Χωρίς την πρόσθεση μετάλλαξης  αυτή την φορά , αλλά του ............. πειράματος .

Από τα......απλά.......

Πάμε στα μετρίου .....δυσκολίας.......

και περνάμε  .......στα πιο  δύσκολα.......

Τέλος θα ήθελα να σας δείξω το νέο μου απόκτημα ,
το μικρό , μικρό μου κατοικίδιο............

Τι ακριβώς είναι , καθώς και το όνομά του , θα σας το αποκαλύψω......προσεχώς.

Η μετάλλαξη.......η επώαση ......το μικρόβιο.........

Στη βιολογία ,  με τον όρο μετάλλαξη ή μεταλλαγή  (mutation), χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε μεταβολή που μπορεί να συμβεί στο γενετικό υλικό ενός οργανισμού.
Οι μεταλλάξεις συμβαίνουν με τυχαίο τρόπο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπόκεινται και στην επίδραση του περιβάλλοντος. 
Αυτά αναφέρει - μεταξύ άλλων - η Βικιπαίδεια .

Στα σχόλια της προηγούμενης ανάρτησης , έγραψα και εγώ ένα σχόλιο , λέγοντάς σας ότι :

" Να με συγχωρέσετε που δεν θα απαντήσω στα σχόλιά σας.
Πάω για φωτογράφηση. Κάποια δένδρα μεταλλάχτηκαν και πάλι και πρέπει να τα δω από κοντά.
Σας φιλώ "

Πολύ θα ήθελα να σας ξαναδείξω την περσινή μετάλλαξη των δένδρων . Οι φωτογραφίες όμως , μαζί και οι αναρτήσεις , χάθηκαν . Αυτό - όπως θα πουν κάποιες από εσάς - μόνο σε μένα μπορεί να συμβεί.
Και έχουν δίκιο , όλα τα παράξενα το δικό μου μπλογκ τα παθαίνει.
Πέρσι λοιπόν , τα δέντρα αντί για νεράντζια , πορτοκάλια και μανταρίνια , γέμισαν τα κλαδιά τους με θήκες γυαλιών !!!!!!
Φέτος;;;;;;;;;;;;

Φέτος  δεν ξέρω αν έφταιξε η παρατεταμένη ζέστη , ή απλά ήταν ένα τυχαίο γεγονός , τα κλαδιά των δένδρων γέμισαν χρώματα και .......

καρδιές................

 καρδιές άσπρες , κόκκινες , μπλε , πράσινες ..... μωβ......

καρδιές μονόχρωμες αλλά και δίχρωμες......

καρδιές σκέτες αλλά και με μπορντούρα.......

καρδιές .....καρδιές....καρδιές......

Και εδώ ....μπαίνει το μικρόβιο .......και η .....επώαση.........

Το μικρόβιο υπήρχε από παλιά.
Παλιά αγάπη το βελονάκι αλλά και οι βελόνες .
Όμως , με το πέρασμα των ......χρόνων , την επιβάρυνση της ......ατμόσφαιρας - η ηλικία δεν μπαίνει πουθενά , μην γελάτε - ήρθε το αυχενικό ,οι πόνοι και τα μουδιάσματα στα χέρια .
Οι βελόνες και το βελονάκι κρύφτηκαν αλλά δεν ξεχάστηκαν .
Κρυμμένο έμενε και το ....μικρόβιο που καραδοκούσε την κατάλληλη στιγμή για να επανεμφανιστεί.
Βγήκαν λοιπόν από το ντουλάπι , τα κουτιά με τα νήματα , μαζί και οι αναμνήσεις για το που είχε χρησιμοποιηθεί το καθένα από αυτά .
Τα χέρια - η αλήθεια είναι  ότι- στην αρχή μούδιασαν και πόνεσαν λίγο , αλλά μετά .......συνεργάστηκαν με επιτυχία.
Τώρα , πολύ φοβάμαι , ότι θα αρχίσουν να .....ξυπνούν και άλλα μικρόβια .

Στα σχόλια με βλέπετε  άλλοτε   Σωσώ και άλλοτε  Μαρία .

Όχι.....δεν έγινε .......μετάλλαξη. 

Για να βρεθεί λύση στο πρόβλημα με τον blogger , που έμπαινα σαν Σωσώ, μπήκε σαν συνεργάτης η ....Μαρία.

Μία ήμουν και μια εξακολουθώ και είμαι . 

Μαρία, Σωσώ, Parakelsos .

Το γαλάζιο πουλί........

Μιά φορά και ένα καιρό υπήρχε μια κρυφή χώρα στην άκρη του ουρανού, που ζούσαν τα πιο ευτυχισμένα παιδιά.
Εκεί δεν υπήρχαν πόλεμοι, μίση, διαμάχες.

Εκεί τα παιδιά δεν μεγάλωναν και το παιχνίδι δεν τελείωνε ποτέ.
Αλλά το πιο σημαντικό, σε αυτή την χώρα ήταν πως όλοι είχαν το ιδανικό τους ταίρι .
Οι σχέσεις αυτές ήταν τόσο αρμονικές, τόσο μεγάλη η αγάπη τους ,που κρατούσε αιώνια μέσα στο χρόνο.

Τίποτα δεν σκιάζε την χαρά και την ευτυχία τους.
Μόνο μιά υποχρέωση είχαν οι κάτοικοι σε αυτή την υπέροχη χώρα , στην άκρη του ουρανού.
Κάθε χρόνο ερχόταν το γαλάζιο πουλί, ένα υπέροχο πουλί που όταν το έβλεπαν ήξεραν ότι είχε  έρθει η ώρα να περάσουν την μικρή τους δοκιμασία.
Κάθε χρόνο έβαζαν κλήρο για να διαλέξουν όσους θα κατέβαιναν εδώ στη γη , για να ζήσουν για λίγο μαζί με τους ανθρώπους .
Ο χρόνος που θα ζούσαν στην γη , θα ήταν τέσσερα χρόνια.
Αλλά ο χρόνος εδώ στη γη δεν ήταν ο ίδιος όπως στη χώρα τους .
Τα τέσσερα δικά τους χρόνια , στην γη ήταν μια ζωή.

Πολλές φορές ο κλήρος έπεφτε σε ζευγάρια που αναγκαζόντουσαν να χωρίσουν για να έρθουν εδώ.
Αυτή ήταν η πιό μεγάλη δυσκολία . ΄Ηταν όμως νόμος .
Έτσι και έγινε και με το ζευγάρι της ιστορίας μας ,που κληρώθηκε να κατέβει στην γη .
Δεν  κατέβηκαν όμως και οι δυο στο ίδιο μέρος  ,ώστε να είναι μαζί και να  συνεχίσουν   την ζωή που έκαναν στο δικό τους τόπο.

Κατέβηκαν σε διαφορετικό μέρος ο καθένας  και αμέσως άρχισαν το ψάξιμο.  
Όμως οι κάτοικοι αυτού του πλανήτη είναι  τόσοι πολλοί και η γη τόσο μεγάλη...................
Μεγάλη όμως ήταν και η αγάπη τους , γι αυτό δεν σταματούσαν να ψάχνουν ο ένας τον άλλον .

Ταξιδεύοντας από χώρα σε χώρα αναζητούσαν, ρωτούσαν, κοίταζαν τους ανθρώπους ξέροντας , ελπίζοντας πως θα βρεθούν .
Και πράγματι ,  κάποια στιγμή το ζευγάρι της ιστορίας , χάρη στην αγάπη και την επιμονή τους αντάμωσαν και έζησαν μια ζωή μαζί!

Μήπως είστε από την χώρα του γαλάζιου πουλιού και εσείς; 
Μήπως δεν το θυμάστε αλλά ψάχνετε το ιδανικό σας ταίρι;
Η αγάπη και η επιμονή σας στο τέλος θα σας ανταμείψουν.
Μην σταματάτε να ψάχνετε!


πηγή:http://www.artlessons.gr

Δοκίμασα  για πρώτη φορά να κολλήσω ολόκληρη χαρτοπετσέτα και το πέτυχα απόλυτα.

Άψογο το αποτέλεσμα!!!!